Lente

Lente

De hazelaars en elzen liepen uit
Voelde de kriebels in mijn huid
In de schemer zingen merels overal
De atmosfeer ademt de lente al
Je longen vullen zich met nieuwe lucht
Het hart dat taalt naar liefde, voelt de zucht.
De zon verwamt de je, je leeft op
Als de lente aan je voordeur klopt
Is het toeval dat dit ons nu net raakt
We door de liefde zijn geschaakt
Kom laat je zinnen maar begaan
Het is de wet van het bestaan
We leven nu we leven hier
Vergeet het denken wees een dier.
Kom in mijn armen en beleef
Hoe ik alles aan je geef

Viervoeter

Viervoeter

Je blonde lokken op de bank
Vervullen mijn hart met dank
Eindelijk samen in jouw domein
Leerde je kennen in de trein
De chemie bleek erg fijn
Ik wil wel altijd bij jou zijn

Maar ik heb een concurrent
Maak je geen zorgen, ’t is geen vent
Het heeft vier voeten en het rent
Is onaangenaam verwend
Terwijl het alle wetten schendt
Steeds met zijn neus mijn kruis verkent


Worden we eventjes intiem
Gaat hij te rukken aan de riem
Als het liefdesspel begint
Kruipt hij er hijgend tussenin
Als ik weer mijn hart aan iemand schenk
Weet dat ik me tweemaal bedenk.

Ik zal je niet dumpen om een hond
Maar je gedrag is ongezond
Het blaft en zeikt, produceert stront
Stinkt onsmak’lijk uit de mond
Zodat menig plan ontstond
Gif, de Chinees, onder de grond

Je blonde lokken op de bank
Vervulden mijn hart met dank
Eindelijk samen in jouw domein
Leerde je kennen in de trein
De chemie leek erg fijn
Ik wilde wel altijd bij jou zijn

Authentiek geval

Authentiek geval

Ik ben een authentiek geval
Een tatoeage op mijn bal
Een piercing in mijn tong en klit
Soms wel wat lastig als je zit
M’n kleding van het juiste merk
Ludieke teksten op mijn zerk
Mijn mobiel state of the art
Op de juiste plek daar zit mijn hart
Lees er mijn lijfblad steeds op na
Dat ik de juiste kreten slaak
Wanneer ik klaarkom of ik feest
Maar in mij waardeer ik toch het meest
Mijn authentieke keuze van clichés
Bron: internet of de TV
Door de commercie klaargestoomd
Waarna de winst wordt afgeroomd
Zie ik mijn vrienden om me heen
Weet ik, ik sta echt niet alleen
Ze zijn precies zo authentiek
Ach van pretenties wordt je ziek
Feest van herkenning wat ik wil
Hé schat doe nou niet zo stil



(lied en tekst: Casper van Baarle

Afstand

Afstand

Nu doet het scheiden pijn
Niet alleen maar eenzaam zijn
Wees streng voor je gevoel
Want afzien dient geen doel
Het was misschien naïef
Geplande afstand van je lief
Maar het trekt wel weer bij
Zo direct dan keert het tij
Vries je verlangen voor even in
Tot aan een nieuw begin
Dat klinkt goed op papier
Maar helpt niet nu en hier
De herinnering is zoet
Maar hoe het verder moet.

(lied en tekst: Casper van Baarle)

Gesloten ogen en wie

Gesloten ogen

Met gesloten ogen leun je terug
Mijn arm stevig om je rug
Mijn huid tintelt onder jouw hand
Binnen in me smeult een brand
Je warme mond ontving mijn tong
Het was mijn hart dat zong
Je lippen al vertrouwd
Misschien da’k van je hou.
Is dit waken of een droom
Ik was toch autonoom

Wie?
M’n hoofd dat komt tot rust
Nu je me niet kust
Ik val terug op mijn plek
Toch wel even gek
Je leven overvol
Weer in een andere rol
Welke ben je echt
Of misschien is die vraag slecht
Schizofreen bestaan
Maar ’t voelt wel aangenaam
Gebonden of liever vrij
Los of zij aan zij
Iets moois in het verschiet
Anders beweeg ik niet
Of slechts werktuigelijk
Maar dat is geen geluk
Het kruispunt van dat geren
Is wat ik blijkbaar ben
De zin en het verhaal
Schrijf je in je eigen taal
Blij dat ik je ken
Je toegewijde fan

(lied en tekst: Casper van Baarle)

God

God

Oh God, waar zit je toch
Ik heb soms flink naar je gezocht
In de mensen, in de natuur
Voor of na het levensuur
Heilige boeken bij de vleet
Maar voor een religieuze analfabeet
Is om het even welke waar
Zodat ik me achter geen een schaar
Maar in mijn hart vind ik je wel
Een God van het pizzamodel
Met alle smaken die mij aanstaan
Mijn gevoel voor het bestaan
Misschien heet dit arrogant
Ik was altijd al wat bij de hand.

(lied en tekst: Casper van Baarle)

Getuige

Getuige

Je draait al jaren in de wereld mee
Je leven kabbelt zacht, een kalme zee
Dan op een dag verandert het klimaat
En blijk je niet langer meer in staat

Verder te leven als je altijd deed
Vervreemd van alles wat je weet
Dan moet je voort zonder kompas
Niets is meer wat het was

Je kon slechts staren in de duisternis
Omringd, als door een dichte mist.
Je zocht een nieuwe vorm, je zocht een nieuwe lijn
Zocht een weg, wat, hoe te zijn.

Er werd iets zichtbaar in de schemering
Je denkt van iets in jou de weerspiegeling
Je hoopt dat ik daar iets van herken
Getuige van je nieuwe leven ben

(lied en tekst: Casper van Baarle)